Efkârlı adamın

Efkârlı adamın hiç sıkılmaz canı,
Bir sigara tutuşturur dudaklarında,
Kül rengi dumanı üfürür,
O dumandan heykeller yontar,
Kalbinin kuyusuna bir sarkıtır kendini
Gıcırdata gıcırdata gönlünün bocurgatından
Oraya bir çöker, rahmini bir kurcalar aklının,
Klinik kritikler yapar hayatı hakkında,
Dimdik oturur sanırsınız ya onu
Bir o yana devrilir, bir bu yana
Arada yerle yeksan

En moruk, en kirli yakasından yapışır
İçindeki monologun, çoğaltır onu, bir çoğaltır
Derin bir nefes alıp sigarasından
Bir üfürür ki dumanla o monologları
Gören gönlünün tozunu üflüyor sanır

Efkârlı adamın hiç sıkılmaz canı
Bir iç deniz çalkalanır içinde, sen de Marmara
Orada Ringa balıkları, İskorpitler, Çaçalar
Öksüz balıklar, Tirsiler fink atar
Hele o İzmaritler, hele o İzmaritler
İzmaritler.