Cinayet / Kıya

Hangimiz öldürecek kuşkuyu patron
Sağlıcakla kim atlatacak bu kalkışmayı
Rengi atmış bir trençkotla geçiştirilecek gibi değil kış
Bu sonbahar, siyonist bir yahudi cellat
Gitmem ben almadan hayır duasını sevgilimin
Ödemeden borçlarımı, yerine getirmeden verdiğim sözleri

Hangimiz çekip gidecek patron
Elde sembolü bir sapan olan flama
Bedeli çiğ bir ihanetle ödenmiş dostlukla
Kim gidecek patron yalınayak
Zalimlerin üzerine bu kış
Ağzında kaskatı bir marşla

Aklımda bir oğulu yetim bırakma ihtimali
Akkor dudağıyla mühürler bir öpücüğü veda
Kim yenilecek patron
Kim boğduracak sözü gürültüye
Yiğidi nâmerde, Kurdu kuzuya

Yapılmayacak kahramanlık yok
Alnımda kanayan bir yara
Yenilgi değil bu insafsız kıya
Üzerine yürüdüğümüz düşman
Bir kere daha öldürecek bizi
Bir kere daha öldürecek bizi
Bir kere daha yaratacak bizi Allah

Ölürsek hiç gece olmayacak
Ölüm bir uyanıştır
Öyle der Kadîm Kelâm
Kurşuna dizilen bir kelime gövde
Dümen suyu bu kahkaha hasat
Koş ey göğsüme, koş ey kör kurşun
Öleceğim ölmesine de
Hangimiz öldürecek kuşkuyu
ve bizi esir alma ihtimalini korkunun

Kalbime bir taş attı siyonist pis bir yahudi
Gittim bir çiçek aldım sevgilime
İyi ettim de aldım, döneceğimi umsun
Dostlarımın binip gittiği gemilerde hâlâ aklım
Ben dostlarıma benzerim patron
Onlar gibi kederlenir, onlar gibi konuşurum

Bir çöl indir bu kuşkuya ya Râb
Bu kuşkulu uyku kıya
Kıya bu kuşkulu susku

Kim başlattı bu davayı patron
Siyonist pis bir yahudi mi
Ondokuzluk fiyakalı delikanlı Furkan mı

…/.